Dnia 7 kwietnia 2011 roku odbyła się konferencja organizowana przez Fundację Jas i Małgosia.
Konferencja odbyła się na w Auli Centrum Kształcenia Międzynarodowego Politechniki Łódzkiej (IFE).
Tytuł konferencji to „Czy z autyzmu można się wyleczyć?”

Wśród prelegentów byli:
Michał Wroniszewski - lekarz psychiatra, licencjonowany psychoterapeuta. Autor i współautor licznych publikacji związany z tematyką autyzmu. Współzałożyciel i prezes Fundacji Synapsis. Członek i stypendysta międzynarodowej organizacji innowatorów społecznych ASHOKA. Wprowadza innowacyjne metody podejścia do terapii dzieci z autyzmem i wsparcia ich rodzin.
Viola Ambroziak - psychiatra dzieci i młodzieży. Wykładowca i terapeuta w Polskim Towarzystwie Eriksonowskim. Certyfikowana terapeutka Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychoterapeutycznego. Jedna z najbardziej doświadczonych terapeutek dzieci z autyzmem i z zaburzeniami rozwoju w Łodzi.  Prowadzi również psychoterapię indywidualną i rodzinną.
Magdalena Charbicka - dyrektor Centrum Terapii Dziecka Fundacji JAŚ I MAŁGOSIA Pedagog, terapeuta integracji sensorycznej, terapeuta treningu słuchowego Johansena. Wykładowca w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi min. Na kierunku ”Wczesne wspomaganie rozwoju i wczesna interwencja” Od 16 lat pracuje z dziećmi z autyzmem. Autor publikacji w czasopismach terapeutycznych.
Dr Maria Raszewska - zastępca kierownika katedry pedagogiki specjalnej Wyższej Szkoły Edukacji Zdrowotnej. Autorka wielu publikacji min.”Muzyka otwiera nam świat”, „Wzrastajcie razem z nami a nie obok nas”. Od lat prowadzi zajęcia z muzykoterapii i terapii ruchowej dla dzieci z autyzmem. Autor programu dla dzieci z autyzmem w Miejskim Przedszkolu nr 1 w Łodzi dla dzieci z autyzmem.
Krystyna Szoć - pedagog, terapeuta z wieloletnim doświadczeniem zawodowym w pracy z dziećmi z autyzmem. Autor wielu publikacji w czasopismach terapeutycznych oraz programu dla dzieci z autyzmem w Miejskim Przedszkolu nr 1 w Łodzi.

W pierwszej części konferencji Pani Dr Maria Raszewska mówiła o terapii grupowej dzieci z autyzmem. Uzmysłowiła nam jak ważna jest integracja naszych dzieci z dziećmi zdrowymi. Mówiła o swoim programie autorskim „Wzrastajcie z nami a nie obok nas.”, w którym zawarła razem z Panią Krystyną Szoć najważniejsze podstawy terapii dziecka autystycznego. Mówiła również o tym jak ważna jest terapia przez zmysły i w jaki sposób trzeba je stymulować. O rodzajach aktywności, które pomagają w rozwoju dzieci (plastycznej ruchowej, muzycznej) o komunikacji werbalnej i niewerbalnej.
Mówiła również jak ważne jest pokazywanie im świata, ale także o poznawaniu ich własnego ciała. Uświadomiła nam jak ważne jest to by nauczyć ich budowania relacji innymi ludźmi, a także rówieśnikami i kolegami z grupy. Uspołecznianie poprzez przybliżanie zawodów innych ludzi, ale także tradycji: świątecznych, świąt okolicznościowych jak dzień mamy i taty, babci i dziadka itp.
Mówiła również o strategii postępowania z dzieckiem autystycznym:

1. O koncentrowaniu się na zmianie zachowań, które są nie do przyjęcia, które są dziwaczne i niemożliwe do przyjęci.
2. O tym jak ważne jest unikanie podnoszenia głosu w trakcie rozmowy z osobą autystyczną.
3. By mówić do autystów za pomocą dosłownego prostego języka.
4. O tym by wcześniej, jeśli tylko to możliwe przygotować osobę autystyczną na zmiany w codziennym rozkładzie zajęć.
5. Nie oczekiwać, że będzie odwzajemniała emocje (przynajmniej na początku).
6. O tym by zachować cierpliwość, gdy autysta wpada w histerię.
7. By porozumiewać się z autystą za pomocą sygnałów nie tylko słownych, ale i wizualnych.
8. O indywidualnym programie terapii, czyli o tym, że powinna być przeprowadzona:

• diagnoza funkcjonalna
• zbadanie możliwości i potrzeb dziecka
• obserwacja
• przeprowadzenie wywiadu z rodzicami.

Profil psychoedukacyjny czyli:

• Naśladowanie
• Percepcja
• Motoryka duża
• Motoryka mała

Mówiła również o metodach pracy z dziećmi z Autyzmem min.:

• zajęcia ruchowe z elementami S.I. (integracji sensorycznej)
• zajęć relaksacyjnych ruchu rozwijającego V. Sherborne
• zajęć z Elementami kinezjologii edukacyjnej P. Dennisona
• elementy arteterapii
• elementy muzykoterapii
• elementy logorytmiki
• elementy metody J. Kielina
• elementy metody M. Ch. Knillów.

Konferencji towarzyszyła wystawa pomocy dydaktycznych opracowanych przez nauczycieli z Przedszkola Miejskiego nr 1 w Łodzi w trakcie ich wieloletniej pracy z dziećmi z autyzmem.

Kolejnym prelegentem był Pan Mochał Wroniszewski mówił o potrzebie wczesnego diagnozowania małych dzieci z autyzmem w kierunku całościowych zaburzeń rozwojowych.
Bardzo ważną sprawa jest postawienie wczesnej diagnozy czy zwrócenie uwagi na niepokojące symptomy w rozwoju dziecka, które w przyszłości mogą rozwinąć się autyzm.
Występują pewne zachowania już u bardzo małych dzieci, które są niepokojące i na, które już pediatrzy powinni zwrócić uwagę i dziecko powinno być pod kontrolą neurologa.

• Brak reakcji na mówienie do dziecka w wieku ok. 4 miesięcy
• Często występują zaburzenia ruchowe u bardzo małych dzieci
• Brak reakcji na imię
• Osłabiony kontakt wzrokowy po 6 mieś życia
• Brak wspólnej uwagi
• Brak zabawy na niby u większych dzieci
• Brak wskazywania informacyjnego i dzielenia uwagi z druga osobą
• Brak zainteresowania innymi dziećmi
• Wycofanie się z mowy
• Osłabienie kontaktu wzrokowego po 12 mieś życia
• Opóźniona koncepcja 2 człowieka
• Używanie ręki drugiego człowieka do swoich potrzeb (chwytanie za nadgarstek)
• Regres w rozwoju
• Zaburzenia nastroju
• Źle jak dziecko koncentruje się na szczegółach (ok. 6 mieś życia jak patrzy na usta osoby, która do niej mówi, a nie w oczy) co jest trudne do uchwycenia, ale są już budowane narzędzie diagnostyczne w tym celu.

To są główne zachowania, które mogą, ale nie muszą wskazywać na autyzm. Dziecko, które przejawia takie zachowania powinno być pod opieką i Synapsis ma takie dzieci szybko diagnozować.

Pan Wroniszewski mówił także jak bardzo ważna jest wczesna interwencja i szybka diagnoza dzieci oraz rehabilitacja czyli ich terapia. Terapia powinna być wielokierunkowa, czyli logopedyczna psychologiczna Integracja sensoryczna i wszelkie możliwe inne terapie (to już też zależy od wieku dziecka). Mówił również o tym, że bardzo szybko wzrasta ilość dzieci chorych na autyzm. Z danych statystycznych wynika, że autyzm występuje średnio u 1 na 166 urodzeń. Zwiększyła się również ilość chorych rodzeństw i 2007 roku na 1000 rodzeństw zanotowano 100 przypadków zachorowań, gdzie na początku ich działalności było jedno zachorowanie rodzeństwa na 1000.

Kolejny referat wygłosiła Violetta Ambroziak.
Mówiła ona o tym jak ważna jest odpowiednia opieka nad rodzicami w chwili diagnozowania dziecka.
O tym, że przekazanie diagnozy rodzicom to jedno z najcięższych doświadczeń, jakie spada na nich w życiu. Mówiła również o tym, że diagnoza powinna być przekazywana obojgu rodzicom, a nie tylko ich matkom. Co bardzo istotne moim zdaniem w chwili przekazania diagnozy rodzice powinni być bez dziecka!!! (Nasze dzieci są bardzo wrażliwe i mimo tego, że nie pokazują tego czasem bardzo wiele rozumieją). Po przekazaniu diagnozy rodzina powinna mieć czas na tzw. żałobę.
Opisywała ona fazy przekazania diagnozy pozwolę sobie je przytoczyć:
1 faza
SZOKU I UTRATY WIARY - rodzina jest w stanie odrętwienia czuje się odcięta od świata, terapeuta powinien rozmawiać z rodziną jak najbardziej empatycznie i ta rozmowa w chwili przekazywania diagnozy powinna być jak najkrótsza, ponieważ rodzice i tak najczęściej niewiele z niej pamiętają.
2 faza
ZAPRZECZENIA - rodzice nie dopuszczają do siebie tej myśli, pojawia się niepokój i stres niektórzy udają, że nic się nie stało inni fantazjują, że dziecko w magiczny sposób wyzdrowieje. Terapeuta może oswoić z prawdą bardzo delikatnie, ale realistycznie.
3 faza
NADMIERNE POCZUCIE WINY - rodzic zadaje pytanie, co takiego zrobił, że tak się stało. Terapeuta powinien wspierać rodziców i odbarczyć ich od poczucia winy.
4 faza
NADMIERNE POCZUCIE ZŁOŚCI - rodzic zadaje sobie pytanie: Kto zawinił? Terapeuta powinien nastawić rodzica nie na szukanie winnego, lecz nakierować w stronę terapii.
5 faza
SMUTEK I ROZPACZ - rodzic zadaje sobie pytanie jak sobie poradzimy? Terapeuta może pomóc rodzicom poprzez wsparcie ich i poprzez kontakty z innymi rodzicami chorych dzieci
6 faza
POGODZENIE SIĘ - RODZICE zaczynają szukać, jakie są możliwości terapii, a terapeuta pomaga im taka terapię zaplanować.

Na koniec zabrała głos Pani dyrektor Magdalena Charbicka, która pięknie podsumowała całą konferencję opowiadała o swoich doświadczeniach, a także mówiła o formach terapii proponowanych przez Jasia i Małgosie.

W najbliższym czasie konferencję będzie można obejrzeć na stronie Jasia i Małgosi zainteresowanych serdecznie zapraszam na ich stronę, bo pewnie pominęłam parę rzeczy podaje adres:
http://www.jasmalgosia.pl/konferencja/
Wszystkie informacje zawarte w artykule pochodzą z konferencji i z materiałów otrzymanych na konferencji.